Hologram


De term hologram is ontstaan uit een samenvoeging van twee Griekse woorden: holon (het geheel) en grafein (de weergave), in de betekenis van het kunnen weergeven van een geheel in een samenhangend veld.
 
Het woord veld komt in talloze wetenschappelijk disciplines aan de orde en wordt vanuit onderscheiden optieken aan de orde gesteld en of belicht. Het is onder andere een term uit de fysica waarin het onder vele noemers vorm kan krijgen zoals bijvoorbeeld het kunnen vaststellen en of scheppen van een electromagnetisch veld, een zwaartekracht veld, etc. De werking van dit veld tracht men te herleiden tot deels waarneembare, zoals het foton en deels tot nu toe onwaarneembare deeltjes, zoals het graviton.
 
Hypothetisch zou je kunnen werken met het gegeven dat er enerzijds kwantitatief en dus meetbare velden zijn te constareren en dat anderzijds deels ook niet te meten kwalitatieve velden in werking kunnen treden.
 
Karakteristiek voor elk veld is dat er `bepaalde en of onbepaalde krachten´ in werkzaam zijn en of worden, zogezegd een kwantitatief en of kwalitatief krachtveld. In dat veld doen zich bepaalde krachten voor, krachten die we ooit vermoedden en of gewaarwerden, maar die nu deels benoemd, beschreven, gedefinieerd, en deels gemeten en berekend kunnen worden en voorzichtigheidshalve deels nog niet .
 
In de fysica worden 4 grote krachten aangenomen: zwaartekracht, elektromagnetische kracht, sterke kernkracht en zwakke kernkracht. De fysicus onderneemt talloze pogingen ze tot elkaar te herleiden tot een universele kracht, maar tot nu toe is dat pas deels gelukt. De grond voor dit pogen wordt echter mogelijk gemaakt door een niet kwantitatieve wetenschap: de mathematische logica.
 
Niettemin is dit eenheids-streven als fenomeen op zich al interessant genoeg. Enerzijds divergeert onze kennis zeer wel in kwantitatieve zin en anderzijds poogt men desondanks in kwalitatieve zin te zoeken naar convergentie, naar een mogelijk samenhangend geheel; al of niet te herleiden tot een universeel principe en of onderscheiden principes.
 
In het kennisbereik van de mens functioneren blijkbaar onderscheiden krachten, krachten die deels van oudsher benoemd werden als kwantitatief en kwalitatief (o.a. terug te vinden in de 10 categorien van Aristoteles) en die nu deels zeer wel empirisch aangetoond kunnen worden dan wel nog wachten op empirische verificatie en deels in kwalitatieve zin streng coherent en consistent gedacht kunnen worden, zonder de noodzaak van enig empirische onderbouwing.
 
Het feit dat een kwalitatieve wetenschap in samenhang met een kwantitatieve wetenschap uitgebouwd kan worden is op zich al een mysterie. Het woord mysterie stamt uit het mythische paradigma en dit mysterie werd op talloze wijzen beschreven als de dynamiek tussen geest en stof. Binnen het ontologische paradigma wordt de geest gereduceerd tot de werking van de stof, evenwel met het aantreden van het functionele paradigma komt de werking van de geest weer tot leven als een te onderscheiden en te denken fenomeen.
 
Moeten we nu wachten op deze empirische verificatie alvorens verder te kunnen met de werking van een kwalitatief krachtveld? Of kunnen we ook zonder een kwantitatieve onderbouwing kwalitatief werkende velden in ogenschouw nemen? Het ene hoeft het andere niet uit te sluiten, mits men naast de correspondentietheorie in de waarheidsvatting ook ruimte schept voor de coherentietheorie waarin niet empirische zekerheid, maar de mate van waarschijnlijkheid in kwalitatieve zin aan de orde wordt gesteld.
 
De mens is dus in staat rustig voort te denken en zijn denken bouwt een mathematische werkelijkheid uit, dan wel binnen ons bereik een systeem dynamisch te valideren werkelijkheid, waarbij het woord werkelijkheid niet meer in kwantitatieve zin operationeel wordt, maar zeer wel in kwalitatieve zin. Vandaar dat het zinvol is om een onderscheid aan te houden tussen een kwantitatief te onderbouwen systeemdynamiek en een kwalitatief te onderbouwen systeemdynamiek, het laatste is het doel en streven van artesS.
 
Overigens werken we al met talloze wetenswaardigheden, die in de verste verte niet empirisch onderbouwd kunnen worden, dan klemt het des te meer, dat kwalitatieve denken ook ordentelijk in te richten, zulks is in het kort het doel van systeem dynamiek.
 
Na deze korte inleiding moge duidelijk worden dat de werking van een veld en het in beeld en tot begrip brengen van het fenomeen veld in werking ook in kwalitatieve zin uitgebouwd kan worden door het ontwikkelen van waarneembare velden, die voor hun werking niet afhankelijk zijn van stofjes maar van ideeen, begrippen, regels, verhoudingen, etc. Hoe een kwalitatief veld te bepalen en af te grenzen vormt voorwerp van onderzoek binnen Artes techne, de onderzoekskamer van Artes Sophiae.
 
Bij functional mapping wordt de ontwikkeling van diverse grafisch weer te geven veldjes beschreven, elk nader te bepalen veldje met onderscheiden doel en werking wordt per grammetje, aldaar uitgewerkt en toegelicht. Als laatste van alle grammetjes tot nu toe verscheen het hologram. We menen dan ook, zij het in alle voorlopigheid, dat met het hologram een synthetisch krachtveld is geconcipieerd waarin de onderlinge werking, in kwalitatieve zin, van diagram, dynagram, duogram en dictogram aan de orde gesteld kan worden.
 
Gezien het recentelijke verschijnen van het hologram in ons midden zijn onze pogingen om er vorm en inhoud aan te geven nog prematuur. Niettemin denken we nu aldaar een oefenveld gevonden te hebben om complexe complementaire verhoudingen ook beeldmatig tot begrip te brengen. Vandaar dat we begonnen zijn om diverse holotropische benaderingen met het hologram in kaart te brengen om op deze wijze adeqaat de principes te kunnen doordenken tot hopelijk zinvolle verbanden die recht doen aan mens en werkelijkheid, waaronder in het bijzonder onze planeet met al haar levende wezens.
 
Kortom met het hologram willen we holotropische benaderingen zodanig in kaart brengen dat we ze als te denken ook kwalitatief kunnen valideren opdat ze in en vanuit een functionele en holistische optiek op de werkelijkheid ook vrucht mogen dragen.
 
Een ander idee wat we willen uitwerken is het gegeven om in het hologram de principen van systeemdynamiek aan de orde te stellen. Immers in de werking van het hologram komen de onderscheiden grammetjes pas tot een werkelijk synthetische discipline, hetgeen nog in het verschiet ligt en t.z.t. hier voor het voetlicht zal worden gebracht.

Holograms
Comments